Strona główna =› Wagowo

Wagowo

W odległych czasach historycznych Wagowo, Winna Góra i Sanniki należały do osad służebnych na rzecz księcia, Osady te leżały na skraju ówczesnej  na Ostrowie Lednickim. Sanniki nadał Mieszko II w 1215 roku zakonowi Joanitów. Winna Góra  nadana została na rzecz arcybiskupstwa gnieźnieńskiego i jako osada produkująca wino, po najeździe Krzyżaków zanikła. Wagowo od najdawniejszych czasów było wsią królewską. Lokacja wsi na prawie średzkim została dokonana w połowie XIII w. przez uchodźców z rodu Prusów zamieszkałych pod Wrześnią. Po lokacji we wsi pobudowano kościół. W skład parafii wchodziły w tym czasie Wagowo, Sanniki, Winna Góra i Jezierce. W czasie najazdu krzyżackiego w 1331 r. wieś i kościół zostały spalone i długo nieodzyskany pierwotnej świetności. Ostatnim proboszczem w Wagowie był ksiądz Herman.

 
Kazimierz Wielki nadał Wagowo odbudowującemu się po zniszczeniach krzyżackich  kościołowi w Pobiedziskach. Kanonik poznański Przybigniew, który był wówczas proboszczem kościoła w Pobiedziskach, chcąc powiększyć dochody ze wsi Wagowo osadził je na prawie niemieckim. Sprzedał stara sołectwo za 6 grzywien Melonigiuszowi i Stanisławowi, synom Świętosława z Ruszczy włączając do ziemi należącej do kościoła łąki Popową i Kelnek.
 
Mieszkańcy Wagowa i Sannik należeli w tym czasie  do parafii w Pobiedziskach. W 1523 r. proboszcz posiadał folwark w Wagowie. We wsi zasiedlone były 3 łany kmiece i 2 sołeckie. Pozostała ziemia była niezasiedlona. Kmiecie płacili plebanowi pobiedziskiemu po ćwierci żyta i owsa, 16 groszy, 15 jaj oraz zwozili drzewo z lasu. W roku 1580 w Wagowie osiadłych było 4 kmieciów i 4 zagrodników. Gdy proboszczem był ksiądz kanonik Stanisław Grot, we wsi zasiedlone były tylko 2 łany. Ziemię niezasiedloną włączono do folwarku proboszczowskiego. W okresie wojny ze Szwecją majątek i gospodarstwa chłopskie zostały zniszczone przez wojska okupacyjne. W początkach XVIII w. Wagowo zostało ponownie zasiedlone w ramach Olędrów.
 
W roku 1795 majątek i wieś zostały przejęte na rzecz rządu pruskiego. w tym czasie do majątku należała gorzelnia wódki. Wtedy Wagowo utraciło łączność administracyjną z Pobiedziskami, bo zostało wcielone przez władze pruskie do domeny w Swarzędzu. Mieszkańcy w 1830 r. zamiast dziesięciny płacili 300 złotych polskich daniny na rzecz kościoła w Pobiedziskach. W roku 1880 Wagowo składało się z dwóch osad. Osadę Wiśniewo zamieszkiwało 22 mieszkańców. Znajdowały się tam dwa gospodarstwa. Wagowo zamieszkiwało 106 mieszkańców, z których 31 było Niemcami. Ziemia należąca do wsi miała 145 ha, z czego 124 ha stanowiło ziemię uprawną. W początku XX w. władze pruskie pobudowały szkołę.
 

 

 

wróć

© 2012 Wirtualne Muzeum Pobiedzisk - Urząd Miasta i Gminy w Pobiedziskach                       projekt i wykonanie: www.dobrarzecz.pl                     fotografie panoramiczne: www.dobrarzecz.pl